Još na samom ulazu u Memorijalni centar „Potočari-Srebrenica“, nalazi se spisak od velikog broja opština BiH čiji su borci tu pokopani. To samo po sebi demantuje priču o „srebreničkim žrtvama“. Sve primedbe koje se odnose na spisak nestalih odnose se i na pokopane u ovom mezarju, ali i više od toga. Mnogi od njih su, što se može videti po zaplenjenim dokumentima, za zasluge u toku rata odlikovani i unapređeni u više činove. U obrazloženjima su navedeni poduhvati za koja im je država dodelila ta priznanja.

Mi sada, samo radi ilustracije dajemo imena i navodimo zasluge nekoliko „žrtava genocida“, koji su palili i žarili po BiH i srebreničkom kraju.

Prvi ukop ,,žrtava genocida“ u Potočarima je izvršen 31. marta 2003. i tada su se na spisku, između ostalih, našla sledeća lica: pod rednim brojem 72 nalazio se Hajrudin (Šefko) Avdić, pod br. 512 Nusret (Salko) Salihović, pod br. 291 Senad (Jusuf) Jusić, pod br. 558 Hajrudin (Hasan) Suljić i pod br. 223 Salčin (Sejfo) Hodžić. Njih petorica su učestvovala u akcijama u kojim je ubijeno 332 osobe srpske nacionalnosti u opštinama Srebrenica, Bratunac i Vlasenica. Naročito svirep je bio Hajrudin (Šefko) Avdić koji se nalazio u komandi 281. istočnobosanske lake brigade. Pod njegovom komandom spaljena su srpska sela Osredak, Viogor, Orahovica, Zalazje, Sase, Jeremići, Manovići, Rupovo Brdo i Hranča. Lično je ubio 74 Srba.

Smajo (Suljo) Karić, rođen 10.1.1960, je učestvovao u napadu na selo Sadići 15.8.1992. godine i tom prilikom je ubio: Vuković (Radovana) Gojka (1930), Mišić (Spasoja) Dragu (1935), Mišić (Jovana) Miću (1958), Mišić (Drage) Milivoja (1965), Mišić (Uroša) Tomislava (1964), Mišić Peju (1956), Mišić Jovanku (1920) i Lazarević (Dušana) Milana (1952). Učestvovao u pljački i spaljivanju njihovih domova. Pokopan u Potočarima kao ,,nevina civilna žrtva“ pod rednim brojem 4197.

Dautbašić (Rifeta) Hasan, rođen 09.02.1974 u Bratuncu. Učestvovao u napadu na srpsko stanovništvo sela Bjelovac, Sikirić i Loznica 14.12.1992. kada je ubio više desetina meštana tih sela. Žrtve je masakrirao, njihove kuće opljačkao i spalio. Pokopan u Potočarima kao ,,nevina civilna žrtva“ pod rednim brojem 1458.

Alić (Alija) Fahrudin, rođen 25.01.1973, svirepo ubio srpskog učitelja Božidara Kovačića (53) iz okoline Tegara. Komandovao odredom muslimanskih dobrovoljaca. Pokopan u Potočarima kao ,,nevina civilna žrtva“ pod rednim brojem 330.

Sinanović (Rahmana) Rešid, rođen 15.10.1949. u Pirićima, opština Bratunac. Organizator i učesnik brojnih zaseda i napada na srpska sela: Biljaču 12. jula, Zaluzje 8. avgusta, Sikirić, Bjelovac i Loznicu 14.12.1992. Istog dana svirepo ubio Jovanović Miloša iz Loznice. Pljačkao srpsku imovinu i spaljivao kuće u navedenim selima. Ranije bio načelnik opštinskog SUP-a i istaknuti aktivista SDA i kao takav organizovao ilegalne nabavke oružja. Pokopan u Potočarima kao ,,nevina civilna žrtva“ pod rednim brojem 7433.

Avdulah (Avdo) Ahmetović, rođen 1960. godine, bio je pomoćnik komandanta 281. istočnobosanske lake brigade, a Hajrudin (Hamid) Avdić član štaba 281. istočnobosanske lake brigade. U brojnim zločinačkim poduhvatima protiv civilnog srpskog stanovništva navedene starešine su učestvovale u ubistvima 228 lica srpske nacionalnosti. Obojica su pokopani u Potočarima kao ,,žrtve srpskog genocida“.

Pod rednim brojem 36 pokopan je Mujo (Muharem) Alić koji je učestvovao u ubistvima 328 Srba. Pod brojem 30 je Azem (Hikrija) Alić, saučesnik u ubistvima 189 Srba, a pod brojem 246 pokopan je Edhem (Salko) Husić koji je ubio šestoro Srba. Pod brojem 369 pokopan je Alija (Šaban) Memišević iz Bratunca koji je učestvovao u napadu na srpski deo sela Zagoni (opština Bratunac) 05.07.1992. kada je ubio 14 meštana srpske nacionalnosti. Ibro (Husein) Dudić, rođen 1969. godine u Srebrenici, bio je major i komandant 282. istočnobosanske lake brigade Armije BiH, a u akcijama kojim je rukovodio ubijeno je 328 srpskih civila. I on je pokopan kao ,,nevina žrtva srpskog genocida u Srebrenici“.

Pod brojem 73 pokopan je Dževad (Rambo) Babajić odgovoran za ubistvo osam srpskih civila. Oficiri Mehmed (Salih) Salihodžić, Avdulah (Mustafa) Bećirović i Safet (Hamed) Ahmić bili su sve vreme rata na važnim komandnim i rukovodećim dužnostima u štabu 283. istočnobosanske lake brigade i neposredno su učestvovali u uništavanju okolnih srpskih sela i ubistvima 189 Srba. I oni su pokopani u Potočarima kao ,,žrtve genocida“. Pod br. 180 nalazi se Huso (Ramo) Halilović iz Srebrenice koji je učestvovao u napadu na srpsko selo Brežane u opštini Srebrenica, 30.06.1992. Tada je ubio 19 Srba. Na listi ,,žrtava srpskog genocida“ našao se i Ibran (Ibro) Muratović rođen 1949. u Bratuncu koji je tokom napada na srpsko selo Blječeva, na Đurđevdan 06.05.1992, ubio troje Srba. Šaćir (Nurija) Memišević, rođen 1953. godine u Srebrenici, takođe je učestvovao u đurđevdanskom napadu na Blječevu 1992. godine i tada je ubio troje srpskih civila. U napadu na selo Zagoni 05.07.1992. ubio je 14 srpskih civila. Pokopan je u Potočarima pod rednim brojem 539.

Azem (Alija) Begić, rođen 1962. godine u selu Luka u opštini Srebrenica, učestvovao je u napadu na srpsko selo Zalazje 12.07.1992. Tada je učestvovao u masovnom ubistvu 47 srpskih civila. I on je proglašen za ,,žrtvu genocida u Srebrenici“.

Ovo su samo neki od primera. Među navodnim ,,žrtvama genocida u Srebrenici“ nalazi se i više hiljada osoba koje su umrle prirodnom smrću pre oslobođenja Srebrenice, žive osobe, kao i pripadnici Armije BiH koji su poginuli u borbenim dejstvima širom BiH.